• Home
  • SKORO TORI: Waarheen met het onderwijs

SKORO TORI: Waarheen met het onderwijs

11/01/2017 17:00

Waarheen met het onderwijs

 

SKORO TORI - In deze rubriek gaat onderwijsspecialist Winston de Randamie in op actuele zaken aangaande het Surinaams onderwijs en het schoolgaande kind. Daarbij levert hij niet alleen kritiek maar draagt ook oplossingen aan.

 Tekst: Winston de Randamie - Illustratie: Edward Wong Loi Sing

DE SCHOOL IS na een welverdiende kerstvakantie weer van start gegaan. Maar niet alle leerlingen keren terug en het zal blijken dat sommigen, zoals na elke vakantie, terugvallen in hun schoolprestaties. De vele kinderen uit sociaaleconomisch achtergestelde wijken en districten die vroegtijdig van school afhaken is ook voor internationale organisaties als de Verenigde Naties (VN) een bron van grote bezorgdheid. De VN-kinderrechtencommissie heeft bij haar jongste evaluatie opnieuw deze en andere bezorgdheden aan de Surinaamse overheid kenbaar gemaakt. Al decennia lang sukkelen wij als natie met het doorvoeren van de noodzakelijke hervormingen in ons onderwijs. Het onderwijssysteem rammelt nog steeds aan alle kanten en terwijl het gras groeit, sterft het paard. Immers, er zijn internationaal tal van beproefde oplossingen voor handen. De jarenlange lage slaagpercentages van rond de 55 procent liegen er niet om. De problemen lijken onoverbrugbaar, maar met het plegen van de juiste interventies moet het mogelijk zijn ons onderwijs naar een hoger niveau te tillen. We moeten ons er tevens van bewust worden dat een uitdaging niet altijd een dilemma hoeft te zijn.

Talentontwikkeling

Leerkracht moet de leerlingen actief bij de stof betrekken 

DE ROL EN het imago van de leerkracht is vaker het middelpunt van discussie. Om dit euvel tegen te gaan is de opleiding 'De Nieuwe Leerkracht' van start gegaan. Dat is op zich bemoedigend. Maar het probleem dient nog dieper bij de wortel te worden aangepakt. Zo schort het aan training voor personen die werkzaam zijn in de kinderdagverblijven en kleuterscholen. Een gedegen antecedentenonderzoek moet voortaan onderdeel worden van de procedure om personeel in deze branche aan te trekken. Het ontwikkelen van het talent bij jonge kinderen gericht op spelen en niet op cognitieve ontwikkeling is één van de belangrijke aandachtsgebieden. Spelenderwijs leren rekenen of taal- en reactiespelletjes uitvoeren is belangrijk voor een harmonische ontwikkeling van het kind. Verder moet ervoor worden gewaakt dat er niet te jong een beroep op het intellect wordt gedaan. De leerkracht speelt in dit geval een belangrijke rol door ervoor te zorgen dat opdrachten tijdens het spelen op de individuele mogelijkheden van het kind afgestemd worden. In een veilige omgeving moet de creativiteit en het eigen initiatief van het kind worden aangemoedigd. Kortom: de (nieuwe) leerkracht kan niet meer volstaan met alleen doceren voor een passief gehoor van scholieren, maar moet de leerlingen actief bij de lesstof betrekken.

Nieuwe trend

DAN SPEELT HET onderwerp leerlingen onder de zestien jaar die toetsen en examens moeten afleggen. Het is volgens mij niet reëel om alle kinderen dezelfde toetsen te laten maken omdat zij allemaal verschillende kwaliteiten hebben. De nieuwe trend in landen als Zweden en Finland is dat de leerkracht zelf opdrachten voor de leerlingen ontwikkelt. De leerkracht geeft tegenwoordig geen cijfers meer, maar een beschrijvende feedback. Een leerkracht moet de leefwereld van zijn leerlingen leren kennen om goed onderwijs te kunnen geven. Onder de leefwereld vallen de etnische, sociale en culturele achtergronden van het kind. De leerkracht zal daarom van elke individuele leerling de beginsituatie goed moe ten kennen. Bij het begin van de nieuwe les zal de leerkracht rekening houden met het niveau van de leerlingen en de lesstof laten aansluiten bij de kennis en vaardigheden die de leerlingen op het moment hebben.

Kinderen moeten binnen de grenzen van hun mogelijkheden de ruimte krijgen om actief te leren, waarbij zij zelf keuzes kunnen maken en door zelfstandig op zoek gaan naar de leerstof. Pas na het verplichte onderwijs doorlopen te hebben, zal een zestienjarige leerling moeten kunnen kiezen tussen het voorbereidend wetenschappelijk onderwijs (gevolgd door de universiteit) of het beroepsonderwijs. Een leerling hoeft dus niet op twaalfjarige leeftijd gedwongen voor het voortgezet onderwijs te kiezen. Leerkrachten, leerlingen en ook ouders klagen steen en been over de stressvolle situatie waaronder de les afgewerkt moet worden. Waar ernstig naar gekeken moet worden is de mogelijkheid van kortere schooldagen met drie of vier lessen van 45 minuten. Het idee hierachter is dat het leerproces in een minder stressvolle situatie plaatsvindt en dat leerkrachten zich beter kunnen concentreren op eigen initiatieven, en op een creatieve wijze lessen ontwikkelen die inhoudelijk een beter kwaliteit hebben en goed aansluiten op het leren van de leerlingen.

Onderwijsarrangement

We moeten terug naar de tij toen een leerkracht iemand was die hoog in aanzien stond

HET ONTBREEKT JAMMER genoeg nog steeds aan de nodige ondersteuning die sommige leerlingen hard nodig hebben om vooruit te komen. Die ondersteuning kan op verschillende manieren worden vormgegeven, bijvoorbeeld door kleinere klassen in te richten, een vaste groepsleerkracht aan te stellen of specifieke ondersteuning van specialisten in te schakelen. De ideale vorm van zo'n onderwijsarrangement is ondersteuning op een reguliere school aan te bieden. De schoolleiding is verantwoordelijk voor het passend aanbod aan de leerling en voor de kwaliteit van het onderwijs. Zelfs voor leerlingen met een visuele-, auditieve- of communicatieve handicap kan binnen een reguliere school een programma worden ontwikkeld. Deze leerlingen kunnen als onderdeel van het programma een aantal lessen volgen op een school voor speciaal onderwijs.

Het gaat om een tijdelijke plaatsing en het uiteindelijk doel is om de leerling te laten terugkeren in het regulier onderwijs. 'De Nieuwe Leerkracht' is een stap in de goede richting ter verbetering van het imago en de kwaliteit van de leerkracht, maar het is lang nog niet de oplossing voor de problemen die zich in de relatie tussen leerkracht en leerling in de klas voordoen. Leerkrachten moeten op de verschillende scholen goed worden begeleid en voldoende mogelijkheden creëren om zich via na- en bijscholingscursussen verder te ontwikkelen. We moeten terug naar de tijd waar de leerkracht iemand was die hoog in aanzien stond. Uiteindelijk zullen wij in de richting moeten gaan denken zodat zij die leerkracht wil worden, een universitaire opleiding moet hebben voltooid. Het prijskaartje dat hieraan hangt zal de belastingbetaler sowieso heel veel geld kosten. De samenleving zal dit geld ervoor over moeten hebben, willen we niet alleen gecertificeerde maar vooral ook bekwame leerkrachten opleiden.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina