Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • Pijlsnel naar de muziektop

Pijlsnel naar de muziektop

15/02/2017 17:00

Pijlsnel naar de muziektop

 

ACHTERGROND - Ruim twee jaar geleden vertrok zanger-songwriter Jeangu Macrooy naar Nederland om te studeren aan het conservatorium ArtEz in Enschede. Het succes kwam sneller dan hij zelf verwachtte. Hij is als ‘nieuwkomer’ genomineerd voor de Edison, de belangrijkste muziekprijs in Nederland die maandag wordt uitgereikt. Of hij nu wint of niet, zijn pijlsnelle reis naar de top lijkt niet te stuiten. ‘Ik ben gewoon bevoorrecht.’

Tekst: Armand Snijders - beeld: Anne-Marie Kok en Armand Snijders

HET IS IJZINGWEKKEND koud als Jeangu (23) het Centraal Station van Amsterdam komt binnenlopen. Met zijn riante bos kroeshaar kun je hem niet snel missen. "Ik heb mijn haren niet geknipt sinds ik in 2014 uit Suriname ben vertrokken. Ze zorgen in ieder geval voor een beetje warmte op mijn hoofd. Aan die kou ben ik nog steeds niet echt gewend. Ik was blij toen het nieuwe jaar begon, want ik dat ik weer kan uitkijken naar warmer weer", zegt hij enigszins rillend.

De Surinaamse warmte liet hij begin november 2014 vrijwillig achter zich toen hij op het vliegtuig stapte richting Schiphol. Na twee jaar aan het conservatorium in Paramaribo te hebben gestudeerd, leek het hem beter zijn horizon te verleggen en een meer professionele opleiding te volgen. Dat hij muzikaal talent had, was toen al overduidelijk. Van wie hij dat heeft, weet Jeangu zelf ook niet. "Ik heb het niet echt van huis uit meegekregen.

Er is wel altijd muziek geweest in ons huis en ik heb familie die van muziek houdt. Ze zijn dus wel muzikaal maar geen muzikanten. Toen ik een jaar of tien was vond ik zingen wel leuk, hoewel ik zelf nooit dacht dat ik goed kon zingen. Op een gegeven moment heb ik gezegd: 'Mama, ik wil als ik groot ben muziek maken.' Mijn moeder antwoordde: 'Nou, dan moet je naar het conservatorium.' Op mijn dertiende kreeg ik mijn eerste gitaar, ondertussen zat ik ook op Nola Hatterman omdat ik tekenen en schilderen eveneens erg leuk vond."

Onbezorgde jeugd

Jeangu schetst het beeld van een onbezorgde jeugd op Tourtonne, waar hij samen met zijn tweelingbroer Xilian opgroeide. "Ik had het er laatst met hem nog over dat we het eigenlijk best wel goed hadden. Vooral door onze oma in Nederland werden we verwend. Die stuurde altijd dozen. Zo hadden we een schommel op het erf, een opblaaszwembad..."

Zijn studie nam hij serieus. In 2012 haalde hij zijn diploma aan het VWO-4 te Geyersvlijt. "Daar vroeg de scheikundedocent aan de leerlingen wat ze wilden worden. Toen ik muzikant als antwoord gaf, zei hij: 'Maar wat wil je echt worden?' Jeangu ging zijn droom achterna en schreef zich in op het conservatorium in Paramaribo. Omdat hij daar alleen zang kreeg en zich niet kon specialiseren als songwriter, besloot hij naar het buitenland te gaan. "In Amerika zijn mogelijkheden, maar daar is veel te duur. Dus koos ik voor Nederland. Ik heb demo's opgenomen en in Enschede auditie gedaan waarvoor ik een 8 haalde. Het voelde heel goed aan, ik werd ook aangenomen."

Maar daarmee zat hij nog niet in Nederland. "Ticket moest worden betaald, het collegegeld en ik moest natuurlijk daar ook zien rond te komen. Het grootste obstakel was de borg van tienduizend euro die je als buitenlandse student in Nederland moet betalen. Ik had alleen maar talent, een droom en geen geld." In september 2014 gaf hij met danser Rohiet Tjon Poen Gie een fundraisingsoptreden in Zus & Zo en via crowdfunding haalde hij een deel van het benodigde geld binnen. "En mijn familie heeft mij ook geholpen."

Splitsing

In Suriname deden we alles samen

Zijn vertrek naar Nederland bracht met zich mee dat Jeangu werd gescheiden van zijn tweelingbroer Xilian. In 2011 vormden ze de band Between Towers en twee jaar later verscheen hun eerste en enige album 'Stars on my radio'. "In Suriname deden we echt alles samen: optreden, winkelen, naar feestjes gaan. Het voelde zeker niet als een verplichting, het was gewoon zo; we waren niets anders gewend. Maar toen ik naar Nederland ging realiseerde ik mij ook dat die splitsing wel nodig was om mijzelf als individu verder te kunnen ontwikkelen. Ik zeg dan ook dat de artiest Jeangu pas twee jaar bestaat. Xilian is overigens in september vorig jaar ook naar Nederland gekomen, hij studeert aan het conservatorium in Amsterdam."

Volgens hun moeder zijn zij trouwens geen eeneiige tweeling, maar hij weet dat niet zo zeker. "Xilian is weliswaar niet zo lang als ik, maar we hebben veel gezamenlijke interesses, zoals zingen. En we hebben allebei dat dingetje", lacht Jeangu terwijl hij naar de omhoogkrullende haren van zijn linkerwenkbrauw wijst.

Eenmaal in Nederland kostte het hem even voordat hij zijn weg vond. "Doordat ik het geld eerst bij elkaar moest zien te halen, begon ik pas in oktober aan het conservatorium. Toen waren de lessen al een aantal weken bezig en de introductie was al geweest. Maar later begon ik het leuk te vinden. Ik was de enige Surinamer tussen Nederlanders en vooral Duitsers, dus ik viel alleen al op door mijn kleur."

Muziekmanagement

MM Jeangu Macrooy 3

Het eerste jaar liep volgens Jeangu 'smooth'. "Het is echt de opleiding die ik wil. Mijn hoofdvak is songwriting maar daarnaast krijg ik bijvoorbeeld ook zanglessen en leer ik veel over muziekmanagement. Dat is enorm belangrijk, je wordt eigenlijk opgeleid tot ondernemer. En zelfreflectie word je ook bijgebracht. Het is in feite een businessschool voor muzikanten en artiesten."

Al snel nam ook zijn muzikale carrière een vlucht. Aan het einde van het tweede semester moesten studenten hun werk presenteren aan een panel bestaande uit mensen in de muziekwereld. Daar ontmoette Jeangu de producer Perquisite. "Hij zei: 'Het is tof wat je hebt gedaan', waarna ik in zijn studio ben langs geweest en alles heb gespeeld wat ik had. Dat leidde uiteindelijk tot een contract bij zijn label Unexpected Record. Dat was in de zomer van 2015."

In april vorig jaar verscheen zijn EP 'Brave Enough', waarvan zijn eerste single 'Gold' de aandacht trok. Die werd overigens gebruikt in een reclame voor de HBO-serie 'Game of Thrones'. Door radiozender 3FM werd hij uitgeroepen tot 'Serious Talent' en er volgden twee liveoptredens op televisie tijdens het praatprogramma 'De Wereld Draait Door'. Zijn naam ontbreekt tegenwoordig niet op veel belangrijke festivals.

Nominatie Edison

Het is een enorme eer dat ik erkenning krijg voor wat ik doe

In december hoorde Jeangu dat hij is genomineerd voor de Edison, in de categorie Nieuwkomer. "Ik was verbaasd. Ik werd daarover 's morgens gebeld. Meestal ben ik rustig, maar ik kon gelijk niet meer stilzitten, ik wilde springen, zo opgewonden was ik." Naast Jeangu zijn de Nederlandse band Indian Askin en het popduo Klyne genomineerd. Volgens de jury "getuigt de EP 'Brave Enough' van veel talent. Jeangu heeft sterkte teksten en geeft intense liveoptredens. De jury verwacht dat zijn naderende debuutalbum mee gaat helpen aan een definitieve doorbraak in 2017."

Maandag wordt de winnaar bekendgemaakt. "Natuurlijk wil ik winnen", zegt Jeangu. "Maar alleen de nominatie al staat goed in mijn bio. Het is een enorme eer dat ik erkenning krijg voor wat ik doe."

Medio april komt zijn debuutalbum uit, waarvan de opnames net zijn afgerond. Een dag eerder wordt het album al feestelijk gelanceerd in club Bitterzoet in Amsterdam. Jeangu licht een tipje van de sluier op wat de liefhebbers kunnen verwachten. "Voorheen maakte ik vooral melancholische muziek maar ik heb ook een andere kant die op mijn album te horen zalzijn. Het is gewoon wat rauwer. Ik heb die rauwere kant laatst ook tijdens mijn optreden op het Noorderslag festival laten zien. Het is voor het eerst dat ik mensen echt los heb zien gaan op mijn muziek, dat was heel mooi."

Ondanks het succes in Nederland zijn er uiteraard bepaalde zaken uit Suriname die hij mist. "Vooral het eten. Ik denk dat als ik weer op Zanderij land daar gelijk wat lekkers ga kopen en dan onderweg in Lelydorp stop om bij de warungs wat te eten. En iedereen rent in Nederland, mensen lijken altijd haast te hebben. Maar vooral aan het taalgebruik hier heb ik heel erg moeten wennen. Iedereen zegt bijvoorbeeld "kutweer", dat vind ik raar, dat doen we in Suriname niet. Ook het feit dat studenten "je" in plaats van "u" tegen docenten zeggen, vind ik vreemd. Ik heb het gevoel dat het minder respectvol is."

Bevoorrecht

Toch is hij inmiddels gewend aan de andere omstandigheden. "Ik ben gelukkig", concludeert Jeangu na ruim twee jaar. "Ik ben gewoon bevoorrecht. De kansen die ik heb gehad, heb ik ook benut. En ik kan inmiddels leven van de muziek. Na een jaar heb ik mij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Wie had verwacht dat het zo snel zou gaan? Ik eerlijk gezegd niet. Ik heb in mijn leven nog nooit een echte baan gehad, ik doe nu wat ik het liefste doe, met muziek bezig zijn. Maar stel dat het over tien jaar op is, dan heb ik altijd mijn VWO-diploma nog en kan ik wat anders gaan doen. Ik hoop het natuurlijk niet, maar je weet maar nooit.". ◊

Dit artikel is verschenen in onze bijlage van 11 februari 2017.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina