Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • SKORO TORI: Vaders en onderwijs

SKORO TORI: Vaders en onderwijs

06/12/2017 16:00

SKORO TORI: Vaders en onderwijs

 

In deze rubriek gaat onderwijsspecialist Winston de Randamie in op actuele zaken aangaande het Surinaams onderwijs en het schoolgaande kind. Daarbij levert hij niet alleen kritiek maar draagt ook oplossingen aan.

Tekst: Winston de Randamie - Illustratie: Edward Wong Loi Sing

JE ZIET ZE nauwelijks op ouderochtenden of tijdens andere schoolactiviteiten. Totdat er problemen met het kind zijn. Dan verschijnen de vaders plotseling op school, en wel met een boos gezicht. Onderwijs en opvoeding lijken in deze moderne tijd nog altijd een vrouwenaangelegenheid te zijn. Ricardo Tuintje zegt het uiterst belangrijk te vinden dat vaders evenals moeders actief betrokken zijn bij het onderwijs van hun kinderen. Hij vindt het nodig om erop te wijzen dat sommige moeders en de school de vaders wel de gelegenheid moeten geven om betrokken te zijn, want vaak mogen vaders pas inkomen wanneer het al te laat is. Met te laat bedoelt Ricardo dat de situatie van het kind zodanig verslechterd is, dat de school op het punt staat om tot afschrijven over te gaan. Ricardo is vader van drie meerderjarige kinderen van wie twee hoger onderwijs genieten. Hij zit zelf op een mastersopleiding op de Anton de Kom Universiteit.

Marion is moeder van een jongen die een particuliere school bezoekt. Zij vindt dat het aan de vader gelegen is om actief betrokken te zijn. Vaders moeten volgens Marion beseffen dat het kind hun aanwezigheid nodig heeft. Ze vindt dat de oorzaak van het lakse gedrag van de vaders niet bij de moeders gezocht moet worden. Over het algemeen blijft de moeder het aanspreekpunt voor de juf op school. In het speciaal onderwijs worden er jammer genoeg nog steeds kinderen wegens gedragsproblemen opgenomen. Heel vaak zoeken deze kinderen de aandacht van hun vader, maar die is vaak niet bereid die aan het kind te geven. Wanneer wij kijken naar de 'nieuwe' vaders die zich de afgelopen twee jaar laten zien en de moeite nemen om wel op school te komen, dan geeft het ons een voorzichtig optimistisch gevoel. Steeds meer vaders maken duidelijk dat ze zelf bij het onderwijsgebeuren van hun kind betrokken willen worden. Scholen doen er goed aan om de betrokkenheid van vaders te stimuleren.

Liefdevolle vaders

ALS VADERS ACTIEF betrokken zijn bij het leven van hun kinderen, in het bijzonder bij het onderwijsgebeuren, presteren ze beter op school en vertonen ze gewenst gedrag. Kinderen met liefdevolle vaders hebben significant meer kans om een positief zelfbeeld te ontwikkelen, vertonen empathie en pro-sociaal gedrag. Ze vermijden vaak risicovol gedrag, waaronder drugsgebruik, spijbelen en criminele activiteiten. Maar ook is waar dat als vaders niet in huis met het kind wonen, hun actieve betrokkenheid toch een blijvende en positieve impact kan hebben. Tien jaar geleden vond één op de drie vaders in België het vanzelfsprekend dat de opvoeding van de kinderen voor hun vrouw was. Dat betrokken vaders nauwelijks op school te zien zijn, komt doordat zij het toch nog altijd moeilijker hebben dan moeders, om van hun werk de mogelijkheid te krijgen met de school te communiceren, zegt Karine Verschueren, doctor in de ontwikkelingspsychologie. Verschueren zegt verder dat de moeder nog steeds makkelijker de boodschapper tussen school en thuis speelt. De vader denkt: 'Ik zal het wel horen als er iets echt misgaat'. Hij komt toch alleen op het appel als het gaat om het zoeken naar oplossingen voor een probleem. "Er is een duidelijke invloed van de vader op de ontwikkeling van kinderen", zegt Verschueren. "Nu zijn de 'nieuwe vaders' spontaner. Je hebt het gevoel dat je ze meehebt, dat ze meer interesse hebben voor het schoolwerk en dat maakt ons werk op school natuurlijk makkelijker", zeggen leerkrachten.

Kwaliteit relatie

HET GAAT VOLGENS wetenschappers niet over hoeveel tijd vaders met hun kind doorbrengen. Maar over de kwaliteit van die relatie: samen dingen doen, samen eten en interesse tonen. De rol van een vader kan niet zomaar ingevuld worden, vindt Karine Verschueren. Ze geeft aan dat toen men na de Tweede Wereldoorlog onderzoek deed bij jongens die opgroeiden in een gezin zonder vader, al gauw bleek dat die jongens een andere intellectuele ontwikkeling doormaakten. Hun schoolwerk verliep minder goed, er waren meer psycho-sociale problemen en meer emotionele problemen, en er was ook meer misdaad. Pas later is men gaan beseffen dat de oorzaak niet zozeer de afwezige vader was, maar vooral wat met de afwezigheid van de vader samengaat: de financiële spanningen, spanningen voor de moeder omdat er geen steun is, conflicten voor en na een echtscheiding. Als men die aspecten kan neutraliseren, is de invloed van de afwezige vader gering. Problemen komen er dus niet omdat er een mannelijk rolmodel ontbreekt. Maar omdat een vader ook emotionele en sociale steun biedt en alle andere aspecten die met zijn vaderrol verband houden.

In een ontwikkeld land als Amerika brengt meer dan de helft van de kinderen een deel van zijn jeugd door zonder de biologische vader. Dat veroorzaakt veel probleemgedrag op school. Daarom wil men in die landen tegenwoordig op alle scholen per drie leerkrachten één mannelijke aantrekken. Een vader kan je niet door een leerkracht vervangen. Ook al hebben kinderen een mannelijk rolmodel op school, toch is het nog niet voldoende. Hier is de kwaliteit van de relatie van belang. Een kind wil op iemand lijken als het daar een positieve, open warme relatie mee heeft en het die persoon respecteert. Voor kinderen is warmte en affectie krijgen heel belangrijk. Een school kan dus ervoor zorgen dat er evenwicht in het lerarenkorps is. De traditionele man-vrouw rolverdeling moet doorbroken worden. Het moet in ieder geval geen vrouwenaangelegenheid op school zijn. ◊ 

Dit artikel is verschenen in de weekendbijlage van 2 december

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina