Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • Ananasfabriek blueprint

Ananasfabriek blueprint

20/01/2018 16:00

Ananasfabriek blueprint

 

ACHTERGROND - Het is kort aangekondigd als een ananasfabriek die gericht is op Pierrekondre Kumbasi en Redi Doti, met uitstraling naar andere dorpen in het Paragebied. Maar voor de twee dorpen betekent het welslagen van dit project waar zij mede-eigenaar van worden, een uitgelezen mogelijkheid om duurzame ontwikkeling te stimuleren. Initiatiefnemer Ruud Souverein kijkt breder:“Ik zie een roadmap voor duurzame ontwikkeling van rurale en binnenlandse leefgemeenschappen.”

Tekst: Gerold Rozenblad - beeld: Lloyd Read & dWT archief

ZO VER ALS het oog reikt is beplant met ananas. Dat is de droom van de dorpen Pierrekondre- Kumbasi en Redi Doti. Dorpshoofd Lloyd Read van Pierrekondre-Kumbasi is zonder meer van plan dit te verwezenlijken door binnen afzienbare tijd ongeveer vijfhonderd hectare grond op verschillende plekken vrij te maken voor voornamelijk de teelt van dit gewas. Hij verwacht een behoorlijke toename van boeren en hun areaal. Op dit moment zijn in beide dorpen vijftien boeren goed voor ongeveer twintigduizend kilo geoogst gewas. "Minder dan wij hadden gedacht, maar dat komt ook door klimatologische omstandigheden", zegt Marchano Stuger, basya van Redi Doti, tevens de projectdrager. De mindere opbrengst voor het komende oogstseizoen zou toch een positieve kant kunnen hebben: de initiatiefnemers plannen om al bij deze oogst in mei en juni, de verwerking in de omgeving van Redi Doti te doen. Daartoe wordt nu een alternatieve ruimte gereedgemaakt. "Dat wordt een vuurdoop", voorspelt Stuger. Ook omdat er ondertussen afspraken zijn gemaakt met Powakka. Maar bovendien zal het welslagen een belangrijke overweging zijn voor andere dorpen in het Paragebied om ook aan boord van het project te komen. Ondertussen moet de bouw van de uiteindelijke fabriek voortgaan, met de bedoeling dat dit er eind 2018 jaar staat in de omgeving van Redi Doti. Dan zal er ongeveer zeshonderdduizend euro zijn geïnvesteerd. "Deels subsidie, deels een lening en deels eigen vermogen", geeft algemeen directeur Ruud Souverein aan.

Eerlijk delen

SOUVEREIN IS DIRECTEUR van Suriname Candied Fruits, bekend als de sukadefabriek in Saramacca. Via outgrowers wordt het product binnengehaald en verwerkt. Er zijn vaste prijzen afgesproken en ook de afname is verzekerd. "Ondertussen zitten we op één veertigvoets container per kwartaal", legt de ondernemer uit. Los van de sukade wordt ook gedaan aan verwerking van wat andere producten, waaronder ananas. "Dus was ik op een goed moment op een beurs in Europa en hield ik mensen voor dat ik ze ook ananas kon leveren. Men vroeg hoeveel, maar toen ik de hoeveelheden noemde, begonnen ze te lachen." Souverein droop af, maar het zou zijn eer te na zijn als hij daar geen antwoord op formuleerde. Temeer daar hij de potentie van de inheemse dorpen in Para al langer kent. "En zo werd dit project geboren." Echter, het bijzondere aan het project is dat Redi Doti en Pierrekondre samen 50 procent aandeelhouder worden in de nv. Daarnaast is afgesproken dat de dividenduitkering via een bepaalde verdeelsleutel zal plaatsvinden. Om dat te kunnen verwezenlijken moesten de boeren zich organiseren in een coöperatie. Immers, bovenop de verkoopprijs aan de boeren wordt aan de coöperatie dividend uitgekeerd voor verdere ontwikkeling van de sector.

Ook de dorpskas van de beide dorpen wordt gespekt voor gemeenschapsprojecten. "Ik geloof niet dat de economie gediend is bij het gegeven dat er veel geld is opgeslagen bij weinig mensen. Ik denk dat het beter is als ieder daarin in voldoende mate deelt." Die opvatting wil hij verder ingang doen vinden bij andere projecten. Want Souverein ziet op dezelfde basis ook ruimte voor verwerking van onder andere podosiri, peper en exotische oliën. De blauwdruk voor nog vier kleine verwerkingsfaciliteiten in verschillende districten is er al. "Waar we eigenlijk mee bezig zijn, is uitwerken hoe wij denken dat de agrarische ontwikkeling van Suriname ter hand kan worden genomen." De ondernemer gelooft in kleine verwerkingsfaciliteiten in rurale gebieden, waarbij de gemeenschap samen kan groeien met het fabriekje. "Ik denk trouwens ook niet dat we op een andere manier dan gekonfijt of gedroogd moeten verwerken. De infrastructuur van het land is te slecht om product dat snel aan bederf onderhevig is te produceren. Je moet identificeren wat de wereld wil en kijken hoe je in jouw omstandigheden daar het best antwoord op kan geven."

Organiseren

Waar we eigenlijk mee bezig zijn, is uitwerken hoe wij denken dat de agrarische ontwikkeling van Suriname ter hand kan worden genomen

OVERIGENS IS DE aanpak niet zonder slag of stoot gegaan. Read onderkent dat er in zijn dorp veel discussie is geweest. "Je moet weten dat de mensen eerder niet in georganiseerd verband werkten. Iedereen deed zijn eigen ding. Daardoor was er echter ook ruimte voor opkopers om ze tegen elkaar uit te spelen en de prijs laag te houden. Maar het idee van een coöperatie is nieuw en daar moet men nog aan wennen." Stuger onderstreept dit. Hij voegt eraan toe dat ook het trainen van de mensen in de teelttechnieken de nodige voeten in de aarde heeft gehad. "Maar er is ook een andere uitdaging, namelijk om de mensen van het idee af te helpen dat het een hossel is. Zij moeten ervan doordrongen zijn dat het een economische activiteit is waar je van kan leven, mits je het goed aanpakt. Het is een totale omschakeling en dat gaat niet zonder meer. Het is een stukje gemeenschapsontwikkeling die op gang wordt gebracht."

Geen van de drie gesprekspartners brengt het onderwerp naar boven, maar het blijkt dat het mislukte cassaveproject dat door de overheid was gestart, nu contraproductief heeft gewerkt. Er is namelijk ook argwaan. Het cassaveproject werd enkele jaren terug met veel overtuiging aan vooral boeren in Para gepresenteerd die er zelf voor werden getraind. Hoewel een fabriek is opgezet, kwam het nooit tot enige productie van betekenis. Uiteindelijk sloot de faciliteit haar deuren, terwijl boeren met hun product bleven zitten en verlies leden. Het initiatief dat eerstens aan het ministerie van Financiën was overgedragen, belandde via LVV uiteindelijk bij het ministerie van Defensie. Wat Defensie hiermee gaat doen, is vooralsnog een raadsel. In de ontwerpbegroting 2018 is er met geen woord over gerept. Wanneer dit onderwerp bij Souverein wordt aangehaald, klinkt een lichte zucht door de telefoon. Hij onderkent dat dit project in wezen prachtig was. "Mijn handen jeukten", zegt hij over zijn eigen gevoel bij aanvang van het cassaveproject. Echter, nu zou hij voorlopig niemand aanraden dat op te pakken. "Er is nu geen geloof meer", legt hij uit. Als hem gevraagd wordt of dit ook tegen het ananasproject heeft gewerkt, ontkent hij het niet. "De mensen zijn wantrouwig. Het heeft zeker tegen ons gewerkt."

Obstakels

DE ONDERNEMER MAG dan wel plannen hebben voor soortgelijke initiatieven in andere districten en gebieden, maar het is soms ondernemen tegen wil en dank. "Denk niet dat het allemaal zo gemakkelijk gaat. Wat dat betreft zou de overheid veel meer faciliterend moeten werken. Ik heb voor ik naar Suriname kwam ongeveer dertig jaar ondernomen. Echter, hier kwam ik zaken tegen waar ik nog nooit eerder mee geconfronteerd was." De ondernemer beklaagt zich erover dat hij het leeuwendeel van zijn tijd zoet maakt met zaken waar hij eigenlijk juist geen tijd in zou moeten stoppen. "En dan gaat het niet alleen over zaken zoals nutsvoorzieningen, maar ik heb het dan ook over de andere obstakels die ondernemen moeilijk maken. En dat beloopt van het moeilijk aan krediet komen tot aan bijvoorbeeld de samenwerking met de douane." Souverein denkt dat de overheid in haar streven van Suriname de agrarische schuur van de regio te maken, nog veel werk te verzetten heeft, alvorens ondernemers zich meer zullen wagen aan de landbouw. "Dat zou echt prettig zijn."

GroeiAnanas Stapels

Ik moet onderstrepen dat dit project wel een belangrijke stap helpt zetten naar economische onafhankelijkheid van de dorpen

ZOWEL PIERREKONDRE ALS Redi Doti heeft te lijden gehad onder de Binnenlandse Oorlog. De dorpen tellen respectievelijk ongeveer 100 om 150 zielen. Read ziet als gevolg van verschillende ontwikkelingen al een toename van belangstelling van families om zich er weer (tijdelijk) te vestigen. Iets wat Stuger ook voor zijn dorp hoopt. "Ik heb als kind van het dorp ook moeten vluchten. Uiteindelijk zijn we teruggekeerd." Zijn gedwongen periode in Paramaribo ziet hij als een gelegenheid om zich verder te ontwikkelen. Echter, de ontwikkeling van zijn dorp heeft hem nooit losgelaten. Dat hij nu projectdrager is, ziet hij als een dankbare gelegenheid om dit te kunnen realiseren. Maar Stuger noch Read denkt dat slechts dit project hun dorpen weer in omvang zal doen toenemen.

Read benadrukt dat ook toerisme en andere landbouwgewassen de dorpen in hun oude glorie zullen doen herstellen. "Maar ik moet onderstrepen dat dit project wel een belangrijke stap helpt zetten naar economische onafhankelijkheid van de dorpen." De nadruk zal worden gelegd op vooral de jongeren. Overigens is te merken dat op deze doelgroep gewerkt moet worden. "U moet weten dat de gemiddelde ananasboer boven de 45 jaar is. Wat wij willen is om vooral jongeren te interesseren voor dit project. Daarbij is het van belang dat wij ze kunnen laten inzien dat zij hiervan kunnen leven." Met het laatste streven is in elk geval Souverein tevreden. "Het is de bedoeling dat uiteindelijk de projecten worden overgedragen. Er zijn voldoende capabele jongeren die dit kunnen overnemen. U moet niet vergeten dat toen ik naar Suriname kwam, het was om te genieten van mijn pensioen. Ik ben eigenlijk een beetje in deze zaken gerold. Dus wil ik er niet te lang mee blijven doorgaan. Hier genieten van mijn pensioen is nog steeds mijn hoofddoel."◊

Dit artikel is verschenen in onze bijlage van 13 januari.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina