Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • The Tandem Ramble

The Tandem Ramble

26/01/2018 17:00

Benjamin Nerding (30) uit Duitsland en Marta Sobczak (27) uit Polen fietsen de wereld rond.

Benjamin Nerding (30) uit Duitsland en Marta Sobczak (27) uit Polen fietsen de wereld rond. Foto: Irvin Ngariman  

ACHTERGROND - Het is hen niet aan te zien dat ze grote avonturiers zijn, ze lijken op de reguliere doorsnee toerist die Suriname aandoet. Even niet gestoken in hun wielrennerspak waarin ze door zon, weer en wind op hun tandemfiets continenten doorkruisen, luchtige vrijetijdskleding volstaat nu. Benjamin Nerding (30) komt oorspronkelijk uit Duitsland en Marta Sobczak (27) uit Polen. Hun passie voor reizen bracht hen bij elkaar. In 2014 besloten zij samen te reizen en er een blog op na te houden waarin ze over hun avonturen als het superduo ‘The Tandem Ramble’ vertellen. ‘Het mooiste aspect van reizen, vind ik altijd de mensen.’

Tekst: Carolyn Gerling - beeld: Jason Leysner

MET EEN ENERGIEKE uitstraling en een glinstering in hun ogen vertellen Benjamin en Marta hoe zij letterlijk de wereld rondzwerven. Ze lieten de kans op een reguliere baan als brandweerman voor Benjamin en voor Marta als tolk met haar diploma in de Arabische taal, schieten en kozen voor onzekerheid, avontuur en leven voor hun passie. Hun hoofddoel: alle landen in de wereld zien. Ze verplaatsen zich op een tandem en documenteren hun verhalen online onder de naam The Tandem Ramble; tandemzwerftocht dus. En nu leidt die tocht door de landen van Zuid-Amerika, wat Marta dolgraag wilde.

Na een verblijf van een paar weken in Frans-Guyana zijn ze nu in Suriname, het tweede land op de lijst. "We hebben geen verwachtingen, maar leven van dag op dag. Als we een land leuk vinden, zullen we er langer blijven. Vinden we het niet leuk, dan pakken we onze tassen en gaan we door", vertelt de enthousiaste Benjamin in het Engels met een Duits accent. "Het voornemen is te duiken in de verschillende culturen, muziek en voeding; alle landen van het continent bezoeken en zeker het Andesgebergte beklimmen", legt hij uit.

Maar bovenal gaat het hen erom ervaringen op te doen."Je kunt in je kamer zitten en een boek lezen maar het zal nooit hetzelfde zijn als wanneer je naar buiten gaat en het zelf meemaakt. Het gaat vooral om genieten van het leven", vertelt Benjamin terwijl hij van tijd tot tijd nadenkend plukt aan zijn baard van een paar dagen. "Het mooiste aspect van reizen, vind ik altijd de mensen", vult Marta aan. "Soms ontmoeten we mensen die in eerste instantie heel verlegen zijn, maar waarschijnlijk met de wetenschap dat we de volgende dag weggaan en ze ons nooit meer zullen ontmoeten, zich openstellen. En daardoor leren we die persoon kennen als een geweldig iemand."

Alles doen

"VEEL MENSEN KENNEN Suriname niet, weten niet eens van zijn bestaan af. En dat is eigenlijk erg want het is zo mooi, zo historisch en er is veel te ontdekken", is het antwoord op de vraag wat ze van het land vinden. Al een week hier en met het voornemen om er drie weken te zijn, willen ze zoveel mogelijk ervaren."We willen niet weg zijn en op de vraag of we dit of dat gedaan hebben, moeten we 'nee' zeggen. We willen álles doen!" Niet vreemd dus dat ook een dolfijnentour, een bezoek aan het stuwmeer, fietsen naar Nickerie en het beklimmen van de Fredberg in het regenwoud in Sipaliwini gepland zijn in Suriname.

De lengte van hun verblijf hangt niet alleen af van hoe bijzonder zij het land vinden; maar ook hoe welkom zij zich voelen en hoeveel verschillende landschappen er te zien zijn. "Suriname is tot nog toe interessant, dus we willen er nog blijven", zegt Ben. "En we willen onze ervaringen delen want het land is niet bekend", benadrukt Marta. "Daardoor wordt het misschien interessanter voor mensen een bezoek te brengen. In het Engels is er weinig informatie online te vinden over Suriname. Terwijl de talen die er gesproken worden, de verschillende religies, zo een mooie mix van mensen die samen met elkaar leven, daar moeten meer mensen over weten."  

Het is belangrijk voor mij om in contact te blijven met mijn familie

Benjamin reist vanaf 2011 en heeft inmiddels al meer dan zeventig landen bezocht. Eerst door te liften door Duitsland en omliggende landen. Toen hij er, na die reis van twee maanden, geen genoeg van kreeg, werd het reizen voortgezet. In het Midden-Oosten leerde hij Marta kennen die toen voor haar studie in Jordanië was. Zelf had zij toen al heel Europa, Noord-Afrika en het Midden-Oosten aangedaan. Het idee om iets nieuws te proberen, ontstond spontaan. Marta: "We besloten samen te reizen maar mooier nog ook samen een blog bij te houden. Het allereerste idee was om herinneringen te bewaren. Het is belangrijk voor mij om in contact te blijven met mijn familie, vooral met mijn zus die mijn beste vriendin is. En dit was een perfecte manier om hen op de hoogte te houden." Ben vult aan:"Zo weten zij dat we veilig zijn en weten ze waar we zijn."

Tandem

NA DE EERSTE reizen werd het hitchhiken ingeruild voor de tandem. "Toen ik Ben ontmoette was ik vijftien kilo zwaarder", vertelt Marta."Dus voor mij was het een hele opgave om de tandem te rijden. Maar ik raakte door hem steeds meer gestimuleerd ook aan sport te doen, want hij is er verslaafd aan. Het is ook essentieel om in goede fysieke lichamelijke conditie te zijn voor het type levensstijl dat wij leiden." Ze reizen met bagages, fiets en tent waar ze in moeilijk begaanbare locaties in slapen. Het duo gaat niet alleen van land naar land om er te ontspannen dus, maar vooral Ben is een enorme fan van extreme sporten. Zo beklommen ze twee keer de Alpen, het bergketen in Europa.

"Toen we de Großglockner beklommen, (de hoogste berg van Oostenrijk met een top van 3.798 meter, red.) was het wel zeven uren lang klimmen. Dit deden we met 70 kilo aan bagage en met de tandem. Op dat moment is er niets moois aan. Je wordt tot het uiterste gedreven", vertelt Marta. "Soms ben je zo oververmoeid dat je heel emotioneel wordt en moet huilen." "Ja", knikt Benjamin. "Het is een gevoel wat ik niet kan omschrijven, maar wat je zelf ervaart wanneerje op een bepaald punt komt waarin je lichaam niet meer kan. Maar door datgene wat je hebt overbrugd, voel je je ook geweldig! Wij alleen weten wat het betekent om samen bergen te beklimmen op de fiets. Het is een overweldigend gevoel."

Echt spectaculair

"WE WETEN DAT we een leven leiden wat niet veel mensen meemaken. Bergen beklimmen, tracking, steeds verder gaan. Je doet zoveel waarvan je nooit gedacht had dat je dat ooit eens zou doen. Je leert veel, je ontwikkelt jezelf als persoon. De mooie momenten zijn ook écht spectaculair", vertelt Ben. "We zien de meest prachtige taferelen, die niet voor iedereen te zien zijn, adembenemende stranden en uitzichten. Het landschap in IJsland is onze absolute favoriet."

En toch is niet alles wat blinkt goud, wil het duo duidelijk maken. Van dag tot dag leven brengt veel onzekerheid met zich mee. "Er zijn altijd ups en downs in ieders leven, maar ik denk dat onze bergen hoger zijn en onze dalen heel laag. En het verandert van het ene op het andere moment", zegt Marta terwijl ze met haar vingers knipt om aan te geven hoe snel hun situatie verandert. "Je begint misschien een hele mooie dag, maar dan komt er een storm waar je doorheen moet fietsen of je krijgt een platte band in de nacht."

Avontuurlijk

HET MEEST AVONTUURLIJKE wat ze meemaakten, was hun ervaring in Mauritanië, ten zuiden van Marokko, op een lopende reis door West-Afrika. Het paar heeft toen negen uren lang in een van de wagons gelegen van de langste goederentrein ter wereld. De trein vervoert ijzererts dat gewonnen wordt in de Sahara en in feite heel weinig passagiers vervoert. Voor hun eigen veiligheid konden zij daarom ook niet opzitten, maar moesten zij liggen. In die positie trotseerden zij ijzerstofwolken, stof en regen.

Na de lange tocht en zwart van het ijzererts, liepen zij tien kilometer naar waar zij dachten dat een hoofdweg was met het plan te liften naar een andere plaats. Dit bleek echter niet het geval, dus stond hen niets anders te doen dan de tien kilometer terug te lopen naar een dichtstbijzijnd dorp. "Wanneer we zoiets meemaken, is het op dat moment natuurlijk niet leuk. Maar wanneer we dan terugkijken, dan zijn we blij dat we dat overbrugd hebben", vertelt het duo, terwijl het elkaar liefdevol aankijkt.

"Maar het overkomt ons ook dat we in grote moeilijkheden zitten en dan gebeurt er iets geweldigs", is Marta's snelle toevoeging. "Het is al zo vaak gebeurd dat we in de kou zaten, zonder eten, weinig slaap, in een verlaten uithoek en dat iemand ons dan totaal onverwachts uitnodigt te overnachten in zijn huis", zegt ze met een brede lach op het gezicht. "Je hebt ook een goede mentale gesteldheid nodig en doorzettingskracht", vult Ben aan. "Want soms als je dagen door bent gegaan zonder slaap en je moet steeds de tent opzetten en daar de tijd in doorbrengen en het regent constant, waardoor je ook in de tent niet helemaal droog bent, dan moet je sterk genoeg kunnen staan om niet op te geven."

Toen we naar Suriname kwamen, zeiden mensen dat we niet moeten komen en dat we beroofd gaan worden

In Mauritanië werd ook geld van hen gestolen, wat zij na veel gehaal en getrek met de politie wel terug konden krijgen. Het stel reist uit veiligheid daarom ook niet met veel contanten. Dit acht het ook niet nodig, aangezien zij vooraf accommodatie en voeding in orde proberen te maken. Hoewel veiligheid vooropstaat, luisteren zij niet naar élk advies over gevaar van een land. "Ook toen we hiernaartoe kwamen, zeiden mensen dat we niet moeten komen, en dat we beroofd gaan worden", zeggen ze glimlachend. Maar over bijvoorbeeld Venezuela hebben ze wel hun twijfels omdat ze daar wel valide redenen voor hebben om het land over te slaan. Hun reis vervolgt zich vanuit Suriname daarom naar Guyana en dan naar Brazilië. Dicht tegen de grens zullen zij informeren hoe de situatie in Venezuela is.

Thuisbasis in Spanje

DE TIJD IS werkelijk té kort, maar het duo moet verder, want hun blogs schrijven zichzelf niet. Nog een laatste vraag over hoelang ze het reizen denken vol te houden. "Na de trip in Zuid-Amerika gaan we terug en zullen we een thuisbasis opzetten in Spanje. Een plek waar we altijd weer terug naar kunnen gaan. Niet ver van familie in Duitsland en Polen. Maar wat zeker is, is dat hoewel we geloven dat de manier van reizen zal blijven veranderen, het reizen nooit zal stoppen!" ◊

Dit artikel is verschenen in onze bijlage van 20 januari

De avonturen van Ben en Marta volgen? Check de updates: 

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina